به نام خدا

دلگیرم، دلگیرم از تو... می دانی!...

خداوندا تو میدانی چه دشوار است... رنج احساسم را دریاب...

از بنده به مهربان کلیک کن.

این چند جمله، دلیل ننوشتن اخیر من هست:

( گاهی از مرز سکوت فراتر میرم و دلی رنج آلود نثارم میشه...

فراتر که میرم به فکر از خانه رفتن، دریا رو آتیش زدن و پرپر شدن در احساس رو می بینم...

گاهی سکوت، مرگم را می آفریند...

مرگم را دوست دارم... حتی وقتی در آهی از ناله هستم...

حال کنونی من، مرگ هست... 89.06.16 )

سلام...

دیگه داریم به آخر می رسیم...

آخری که، تمام شد و رسوند، ما را به ماهی دیگر از جنس خدا...

در این لحظه های آخر هنوز هم میشه در درونش، فرصتی رو پیدا کرد...

فرصتی از جنس پاک شدن و خلاص شدن درون، از گناه لحظه های زندگی...

پاک بودن، در انتظار ماست...

خوب نگاه کنیم و بنگریم، که شاید دیگر نباشیم...

پس بگوییم این چنین برای پاک شدن:

امام رضا(ع) فرمودند: در آخر ماه شعبان به درگاه الهی بگویید:

«اللهم ان لم تکن غفرت لنا فی ما مضی من شعبان فاغفر لنا فی ما بقی منه»

خدایا اگر ما را در چند روز گذشته از ماه شعبان نیامرزیده ای در باقیمانده از این ماه ما را ببخش و بیامرز.

الهی آمین...

امیدوارم که، مورد قبول درگاه الهی واقع بشه دوست من...

خدانگهدار تا وقتی...

نوشته شده در تاریخ 89.05.17

نوشته شده در یکشنبه 17 مرداد1389ساعت 7:42 بعد از ظهر توسط ΞC.r.YΞ| |