تا حالا صدبار خوندم متن پایین رو. شمارو نمی دونم...

دلم میخواد خیلی از اتفاق ها رو بنویسم ولی نمیشه...

واقعا هم نمیشه... نامحرم ها زیاد شدن، حتی همون یک نفر...

چه مدتی هست که داره از اون روزا میگذره. باز همه نامحرم هستن برام...

خدانکنه تو ذات آدم رخنه کنه اتفاقی، چیزی...

این روزا، بدجوری سیاه و سفید شدم...

هرلحظه یک اتفاق یادم میاد. انگار سفر به زمان گذشته هست که میرم...

سقوط، پشت سقوط...

گره خورده شدم به زمان و سطح...

زمان واقعیت ها و سطح ذات آدم ها...

افسوس فقط برای یک لحظه...

یک لحظه به یک نگاه... که به کجاها میرسونه تورو...

نگاه من انگار اشتباه بود، اشتباه...

دیگر نگاه بی نگاه... مدت هاست...

گاهی تکرار میشه، شنفته هایی از قبل، بر سر زبان های نزدیک...

رنج، پشت رنج...

خداحافظ...