به نام خدا

آنچه ما کردیم با خود، هیچ نابینا نکرد. در میان خانه گم کردیم صاحب خانه را...

سلام...

با اینکه یک روز دور شده ولی باز هم میشه تولد گرفت...

اره تولد...

تولد کسی که و یا باید گفت، کسایی که در زندگی ماها همیشه نقش داشتند و دارند...

اره منظورم امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل(ع) هست...

کی دلش می یاد که حتی توی این دو روز، یه ذره شادی هم نکنه. خوشحال نباشه...

من که نمی تونم...

باید به فاطمه ی زهرا(س) تبریک گفت...

باید به حضرت مهدی(عج) تبریک گفت...

عصر یک جمعه هست که سکوتم رو شکوندم و دارم می نویسم اینجا، تا تبریک بگم این تولد هارو...

کاش این جمعه، یک نفر می آمد...

کاش انتظارها به پایان می رسید در این جمعه ها، که باید همیشه منتظر یک نفر بود...

یا اباصالح المهدی(عج)...

خوب، دیگه باید صحبت هام رو تمام کنم...

بازم تبریک می گم، به همه...

خدانگهدار تا وقتی...

نوشته شده در تاریخ 89.04.25

صحبت کوتاهی در مورد تولد و گریه کلیک کن.

نوشته شده در جمعه 25 تیر1389ساعت 7:19 بعد از ظهر توسط ΞC.r.YΞ| |