سلام

امیدوارم حال همه شما دوستان عزیز خوب باشه.

 دوستان دیگه مهاجرت پرستو فرا رسید و می خواد زندگی رو با یک رنگ دیگه شروع کنه. امیدوارم که این زندگی با رنگ خوشبختی آغاز بشه که همون سفید هست و رنگ های زیبای دیگه.اما رنگ تلخ سیاه وارد زندگی نشه تا پایان زندگی پرستو.

 دوستان من یکی دیگه وبلاگ هم داشتم که سرنوشت اون هم به پایان رسید و بعد از یک مدت کوتاهی دوباره کارم در این وبلاگ شروع کردم. باید بگم که در این مدت چه در این وبلاگ چه قبلی کوله پشتی از تجربه به دست آوردم. امیدوارم که از این کوله پشتی به خوبی استفاده کنم تا این پرستو مهاجر گوشه نشین مثل دوران گذشته نشه.

 دوستان با هم دعا کنیم به درگاه خداوند مهربان که هیچ جوونی به راه بد کشیده نشه و راه صحیح زندگی کردن رو پیدا کنه.

 لحظه سختی جدایی از شما،فراموشتون نمی کنم. از اینکه از وبلاگ من دیدن می کردید و با نظر های سنجیده با احساستون باعت پیشرفت لحظه به لحظه من،قدردانی می کنم و کمال تشکر دارم و امیدوارم یک روزی جبران کنم. و از این که شما دوستان به دردودلهای من گوش می کردید(می خواندید) ممنون.

 از کسایی که اومدن و نظر دادن و من یادم رفته به وبلاگشون سر بزنم معذرت می خوام امیدوارم منو ببخشند اگر کوتاهی کردم.

 در آخر می خوام این دو بیت رو به عشقم هدیه کنم

آن که جان داد مرا عشقت بود

وآن که لرزاند مرا هجرت بود

تا که گفتی جانا زنده شدم

وآن بت بتکده جسمت بود

 دوستان فراموشتون نمی کنم برای همیشه خداحافظ .